20 yaşında: Herkes beni anlasın istedim.
25 yaşında: Birkaç kişi yetti.
30 yaşında: Beni anlayan bir ben varım, dedim.
35 yaşında: Anlaşılmak değil, huzur önemliymiş.
Yaş ilerledikçe
kalabalık değil, kendinle barış arıyorsun.
Hayatın düzeni her zaman hak edene göre işlemez; bu yüzden insan, dünyanın geçici ve değişken hükümlerine değil, kendi vicdanına ve doğrularına bağlı kalmalıdır.
Bazen büyümek için kendimizi değil, bulunduğumuz ortamı değiştirmemiz gerekir…
Kendinize iyi gelen insanlarla, huzur veren anlarla ve ilham veren kitaplarla çevrelenin. 📖✨