“Tuhaf bir yıldızın altına doğmuş gibiyim. Diğer bir deyişle, ne istesem elde ettim. Ama bir şeyi elde edince de başka bir şeyin üzerine basıp geçtim. Anlıyor musun?”
Önemli olan, eski Norveç atasözünde ifade edildiği gibi, nasıl olduğunuz değil, olayları nasıl karşıladığınızdır, ama benim için doğadaki sessizliktir en büyük değere sahip olan. Kendimi en çöm evde hissettiğim yer orasıdır. Eğer sessizliğe dair tecrübelerimi şehir yaşamına taşımayı beceremezsem sessizliğe olan özlemim çok büyük olur ve doğaya sıklıkla geri dönmek zorunda kalırdım.
Ben ise bunu kendi içimde arıyorum. Bir dakikadan diğerine. Bu, dışarıda, doğada olabilir, ama aynı şekilde ofise giderken de gerçekleşebilir, bir buluşmadan önce az biraz durduğumda veya yalnızca bir konuşmadan koptuğum o anda.