Hanife songül

Hanife songül
@Hanisongul
Kanımız yüreğimizin kıyısında bir bataklık kurmuştu Oysa Gecenin karanlığında ilerleyen bir tutam ışıktık Bilemezdik yollar mı daha tehlikeliydi Yoksa yolun sonu mu Bir uyku nöbetinde Yuvarlanırken uçuruma doğru O son nefes ciğerime feryat figan oldu Hangi düş sırtıma dokunmuştu kim bilir Düşler ki sevmenin sonu ederdi... *hanifesonglrek
Şiir
Tatil planı hazırsa sıra okuma listenizde!
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik. 💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Uğursuzluk, uğursuzluğundan önce anlaşılmazlığıyla çıkıyordu.
Alıntı
..... Üstelik çay hiç de kötü değildi; buruk tadıyla aynalara yansıyan yüzünü geri veriyordu onun, aynaların ötesine dağılan sıkılmışlığım yüreğinden biraz daha uzaklaştırıyordu.
Alıntı
Yüzü yorgundu; hatta yüzünün bir karış önünde, toprakla yüzünün bileşiminden oluşmuş ikinci bir yüzü vardı sanki; kimi zaman zamana karışmış tozlu bir ayna gibi parlayıp sönüyordu.
Alıntı
'aslında mühim olmayan adamların' çevresinde, onların mühim adam olarak görülmesini sağlayan insanlar da her daim var olmuştur.
Alıntı