Yüce Rabbim ne güzel de yaratmış bütün acısını da kozasında bırakmış, Küçükken hepsini kıskanırdım Ne değişti söyleyim; Hiçbir şey, Korkularını ufak ufak atıyorsun Umutlarınla tek başına kalınca Herkesi yavaş yavaş tanıyorsun Pastadaki mum sayısı çoğalınca Sözler hep aynı, yüzler değişiyor Yarını düşün ben o yoldan çıktım İnsan neden hep aynı şeyi deniyor Konuşma, sus bu oyundan bıktım...