Meşhur Alman şairi Goethe, Kur'ân-ı Kerim'in, bütün peygamberleri bağrına basan bu yüce birleştiriciliği karşısında heyecanlanır ve bir şiirinde, Şanlı Peygamberimizi, «Bütün kardeş pınarları bağrına basan» ve böylece «ebediyetler okyanusuna» doğru yol alan kurtarıcı ve medeniyet kurucusu olarak över. (Bkz. Yılmaz Boyunağa, Türk - İslâm Sentezi adlı kitaba)
Gerçekten de bütün peygamberler, teker teker «birer kavme» gönderildikleri halde, Şanlı Peygamberimiz: «Bütün insanlara gönderilmiş Allah elçisidir». (Bkz. el-A'raf Sûresi, âyet 158) Kur'ân-ı Kerim ise âlemşümul, toplayıcı, bütünleştirici tek ve son dinin mukaddes kitabıdır. Nitekim şöyle buyrulmaktadır: «Bu, bir kitaptır ki, bütün insanları, Rab'lerinin izniyle karanlıklardan aydınlığa, O, yegâne gâlib ve hamde lâyık olanın yoluna çıkarman için, onu sana indirdik». (Bkz. İbrahim sûresi, âyet 1)
| Seyyid Ahmet Arvâsî, İlm-i Hâl, Bilgeoğuz Yayınları, Haziran 2016, s. 131.