Beni yerden kaldırın,
öldüğüm, bayıldığım, düştüğüm!!
bırak aşkın yağmur olarak yağsın
dudaklarıma ve solgun gözkapaklarıma
yanaklarım soğuk ve beyaz, ey tanrım!
kalbim hızla çarpıyor, deli gibi..
ah, al kalbimi, senin kalbinin üstüne bastır
eğer kırılacaksa eninde sonunda
bırak kırılsın orada…..
-Seni gördüğüm rüyalardan uyanıyorum-
"Sevgili dağlar! Benim güzel gölüm! Yolcunuzu nasıl karşılıyorsunuz? Zirveleriniz açık; gökyüzü ve göl, mavi ve berrak. Bu bir huzur habercisi mi, yoksa mutsuzluğumla edilen bir alay mı?"
Sayfa 93 - ithaki yayınları / Victor Frankestain·Kitabı okudu
Yalnız bir yolda yürüyen kişi gibi
korku ve dehşet içinde,
bir kez ardına baktıktan sonra da yürüyor,
ve başını çevirmiyor bir daha;
biliyor çünkü, korkunç bir düşman
hemen ardından yaklaşıyor.
Sayfa 76 - ithaki yayınları / Yaşlı Denizci·Kitabı okudu