Okuduğum 4. Sabahattin Ali Kitabı. Yine oldukça sade ve akıcı bir dil, yine o damakta bıraktığı inanılmaz tat.Kitap 1936-42 yıllarını kapsayan 13 öyküden oluşuyor. Özellikle kitabın ilk öyküsü Asfalt Yol, ilerleyen sayfalardaki Ayran ve Son öykü Hasanboğuldu damak tadımın zirveleriydi.Son öykü Hasanboğuldu da anlatılan aşk hikayesi ve o an radyoda çalan Çelik-Dilberim şarkısı mükemmel bir his oluşturdu bende . Sanırım Aşk her zaman hüzün kokuyor ve her zaman gözyaşı döktürüyor insana. Kitap güzel, hikayeler güzel, bize de sanırım okumak düşer sevgili Kitap Düşkünleri. Son olarak kitabın son sayfasındaki şiiri yazayım ki hem kitabın hem son öykünün ne kadar etkileyici olduğunu az biraz görün ve mutlaka okuyun derim :)
Uzaklardan sesin aldım
Çevreni derede buldum
Nereye gittiğin bildim
Hasanım arkandan geldim
Sarı kahküllü, dal boylum;
Saz benizli, ayva tüylüm;
Tatlı sözlüm, melek huylum;
Hasanım arkandan geldim.
Köyden, obadan kovulan,
Duru sularda boğulan,
Toz köpük olup dağılan
Hasanım arkandan geldim.
Sarp dağlara getirdiğim,
Kavuşmadan yitirdiğim,
Ak kefensiz yatırdığım
Hasanım arkandan geldim.
Emine'yi yaslı eden,
Kerem olup Aslı eden,
Dağı taşı sesli eden
Hasanım arkandan geldim.