Dostoyevski'yi her okuduğunuzda etkisi sizi sarıp sarmalıyor.Yazarın İlk büyük roman denemesi olsa da tek kelimeyle büyüleyici diyebiliriz. Çevirmenin de hakkını vermek lazım diye düşünüyorum.
Kitabın sonu tahmin edilebilir olsa da, kitabın içinden çıkamıyor okuyucu. Bunun en büyük sebebinin insan psikolojisini işlemede usta olan Dostoyevski’nin, bu romanında da karakterleri çok iyi işleyerek, okuyucunun bu karakterlerle bütünleşmesini sağlayabilmesi olduğunu düşünüyorum. Her bir karakterin duyguları ve düşünceleri okuyucuya o kadar iyi yansıtılıyor ki, okuyucu her bir karakterin davranışlarındaki motivasyonları anlıyor, kendini onların yerine koyabiliyor ve en sevimsiz karakterlere bile zaman zaman hak verebiliyor.
Kitapta aynı zamanda Dostoyevski’nin kendisinden de birçok şey barındırdığını görüyoruz.
Yazarın Çıraklık eseri böyleyse ustalık eseri Karamazov Kardeşler nasıldır düşünemiyorum deyip klasiklerin bir tanesini daha bitirmenin mutluluğunu yaşıyorum ️