- Görüyorsun artık, Çalıkuşu müebbeden öldü, dedi.
Genç adam,başını daha ziyade yaklaştırdı, aynı hafif ses:
- Ziyanı yok, ben Çalıkuşu'nun bütün aşkını bir başkasına,Gülbeşeker'e verdim, dedi.
Kâmran, kollarında gittikçe ağırlaşan bu bitap genç vücudun birdenbire canlandığını, bir hayal titreyişiyle kıvrandığını hissetti:
- Kâmran, onu söyleme, yalvarırım sana.