Seda
@Hasinbirses
İstanbul
İstanbul, 25 Kasım 1999
12 okur puanı
Kasım 2023 tarihinde katıldı
İnsanlığın yaşamayı bilmemesini, hayattaki tüm acımasızlıklar karşısında nasıl kör kaldığını körlük salgını metaforu üzerinden anlattı yazar bize. Bu hikayede salgına rağmen kör olmayan doktorun karısı ise umudu, cesareti ve gücü temsil ediyordu bence. Dünyada ne kadar kötülük, zorbalık ve körlük olursa olsun bu üçü asla zarar görmeyecektir mesajını aldığım bir kitaptı. Gayet sürükleyiciydi ve merak ederek okudum. Keyifli okumalar..
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
En başta dümdüz bir ada macerası sansam da geçmişten bugüne süre gelen tüm düzeni harika temsillerle ve metaforla anlatan bir kitaptı. Bunu anlatmasının yanında yer yer çok güzel eleştriler de yakaladım. İnsanın duygularının, zihninin en salt halde incelenerek ve hiçbir etkide kalmadan da dünyamızda var olan tüm iyilik ve kötülüklerin aslında insanın içinde olduğu asıl konu, çocuk karakterlerle bizlere ince ince sunuldu. Yaşanmışlıkların ve şartların çok etkili olduğunu elbette biliyoruz ama eninde sonunda her şey insanın kendisinde bitiyor. Bunu çok net bir şekilde gözler önüne seren bir kitaptı. Kesinlikle tavsiye ediyorum.
Hem mutluluğun ne ve nerde olduğunu sorgulayan hem de mutlu olmak için en önemli şeyin aşk olduğunu vurgulayan bir kitaptı benim nezlimde. Necip'in mutluluğu aradığı keşfinde fark edilen bir şeydi bu. Sevilmek ve sevmek uğruna insanın her şeyi göze alabileceğini, yaşadığını hissedebilmenin bu hayattaki en önemli şey olduğunu, toplumsal kuralların duygusal özgürlüğü kısıtlamasının eleştirisini karakterlerin iç dünyasındaki yolculukta gözlemlemiş oluyorsunuz. Bunların yanında bir kadının düşüncelerini ve psikolojisini çok iyi yansıtmış olmasıyla da takdirimi kazanan bir kitap oldu. Başta biraz ağır gitsede sonrasında gayet akıcıydı. Bu yazdıklarım dışında da pek çok çıkarım yaptığım bir romandı. Pişman etmeyecek bir kitap. Keyifli okumalarr
Aşk romanı olarak tanıtılan ama daha çok psikolojik bir alt metni olan bir kitaptı benim için. Başta aşkını yaşayamamasından kaynaklı bir öfkesi olduğunu düşündüğüm ama ilerledikçe sınıfsallık kavramı yüzünden aşağılanmanın verdiği öfkeye sahip olan bir karakteri okuduğumu düşünüyorum. Çünkü birini gerçekten seven, aşk gibi bir duyguyu tadan birinin bu kadar zalim olabilmesi bana tutarlı gelmedi açıkcası. Bunun dışında, Catherine'nin hikayesini okuduğumu sanarken bi anda hikaye kızının hayatına evrildi ve ardından aslında başından beri Heathcliff'in hikayesini okuduğumu fark ettim. Tek bir düzlemde gitmiyordu roman. Bu biraz yorucu ve kafa karıştırıcıydı ama yine de akıcıydı.
Genel olarak yorumlarsam psikoloji, sınıfsal ayrım gibi konuların işlendiği, aşk, merhamet, sadakat, nefret ve hırs gibi duyguların yoğun olarak aktarıldığı çok yönlü bir romandı. Okuduğum için asla pişman değilim ama beklentimin altındaydı. Her karakterin iç dünyasını anlamak için uğraştığım ve beyin fırtınasına sürükleyen bir romandı. Keyifli okumalar..
Kendimizi sevmek kavramının insan hayatındaki ve psikolojisindeki yerini çok net bir şekilde gözler önüne seren bir kitap. Fakat bu psikolojik sorunun altındaki nedeni pek göremediğim bir kitap oldu. Genel olarak olaylar kopuk ilerliyordu. Akıcı bir kitap değildi. Olay örgüsü göremedim. Kötü bir kitap değil tabi ki. Ama her okuru çekeceğini düşünmüyorum.
