hasret
@Hasret112
1120 okur puanı
Şubat 2018 tarihinde katıldı
Anne Desbaresdes'in tuhaf halleri, tuhaf oğlu, piyona dersi veren tuhaf insan Madmazel
Giraud, Anne Desbaresdes'in neden hoşlandığını anlamadığım tuhaf Chauvin, Meraklı Melahat gibi her yeri dinlemek isteyen tuhaf kahveci kadın.. Vakit öldürmek için kısa bir şeyler okumak istedim. Marguerite Duras'ı da severim. Bu kitabını görünce okumak istedim. Bi beklentiye girerek başlamadım kitaba o yüzden büyük bi hayal kırıklığına uğradım falan demeyeceğim. Oğlu istemediği halde ona zorla piyona öğretmek isteyen bi anne var (Anne Desbaresdes) bi cinayet olayını merak ettiği için ve detayları öğrenmek istediği için bi kahveye gidiyor. Kahvede gördüğü Chauvin onu etkiliyor. Cinayeti kullanarak her gün kahveye gelip şarap içerek her şey üzerine sohbet ediyorlar. Anne Desbaresdes tuhaf bir şekilde aşırı soğuk biri. Chauvin'in de pek çekici bir tarafı olduğu söylenemez. Gönül bu... İkisi sohbet ederken kahveci kadın şarap getirme ayağına sürekli bunları dinliyor. Dinlerken içinden "amma da sıkıcısınız" vs dediğine inanıyorum. Yine onlar konuşurken kadının oğlu dışarda kendi kendine oyunlar oynuyor bazen annesi yerinde mi diye gelip kahvenin içine bakıp geri gidiyor. Kitabın sonuna doğru (sonu dediğim ne ki zaten 96 sayfalık bir kitaptı) bi yakınlaşma oldu olacak dedim ama bizdeki liseli ergenler gibi triplere girdikleri için 'severek' ayrılılar. Anne Desbaresdes son konuşmasını yapar ve kahveden çıkar. O sırada kahve doludur ve herkes olan biteni görür. Kahveci Kadın Chauvin'e üzülür. Müslüm Gürsesvari bir şarkı açarak adamın iyice ruh halini bozar ve kitap burada biter.
96 sayfayı böyle özetlemiş oldum. Çok da okumanızı tavsiye etmem. Beğendim diyemem ama beğenmedim de diyemem. Bu kafar basit olduğu halde okutturdu kendisini kitap çünkü Marguerite Duras..
Reklam
Ferit Edgü'yü diğerlerinden ayrı olarak çok sevdiğimi ve kitaplarını okurken dinlendiğimi hissettiğimi bilmelisiniz. Daha önce üç faklı kitabını okudum ama hiçbiri Hakkari'de Bir Mevsim'in bıraktığı etkiyi geçemedi.
Ne olursa olsun diğer kitaplar da çok iyiydi ve başka hiçbir yazarda bulamadığım kendine özgü bir yazımı var. Hiçbir sebep yokken Ferit Edgü okumak istiyorum ve onun öyküleriyle doymuş olduğumu hissediyorum. Bu kitaba gel hadi Hasret uzatma. Tamam. Gelelim.
Diğer kitaplarına göre en az beğendiğim buydu ama eğer daha önce Ferit Edgü okuduysanız ve onun yazımını biraz olsun çözebildiyseniz ve bunu seviyorsanız bu kitapta size iyi gelecektir. İlk öyküleri sevemedim ama o yazdığı için bir değeri var yazılanların.Son öyküleri daha çok sevdim.
Okuyalım mı? Diğer kitaplarından sonra Ferit Edgü hakkındaki düşüncenize göre o ihtiyacı hissedeceksiniz.
"Kocam, yapacağı rejim hakkında bir doktora danıştı, doktor ona rejim yapmaya ihtiyacı olmadığını, istediğimi yiyip içebileceğimi söyledi." Söz konusu cümlede kadın lapsus yapmıştır ve orada aslında "istediğini yiyip içebileceğini söyledi" demeliydi.
Kitap psikanalize giriş için gayet iyi. Psikolojiye olan ilgim beni bu tür kitaplar okuma yolunda ilerlemeye götürüyor. Daha önce okuduğum başka bir psikoloji kitabını çok fazla yarım bıraktım sorun kitabın terimlerle çok içli dışlı olması ve benim o terimlerin hiçbirni bilmiyor oluşumdu. Burada öyle bir sorun ile karşılaşmıyorsunuz. Daha çok hatta daha çok demeyelim kitap tümüyle hatalı eylemler üzerinde duruyor. Nedir bu hatalı eylemler?
Bilmeyerek, farkında olmadan ağzımızdan bir şey kaçırmak -yukarıdaki örnekte verdiğim gibi- bir nesneyi koyduğumuz yeri unutmak, bir toplantıyı kaçırmak gibi gibi birçok eylemi hatalı eylem olarak adlandırıyoruz. İşte bu kitap bize bu hatalı eylemlerin nasıl gerçekleştiğini ne gibi durumlarda karşılaşabileceğimizi açıklıyor.
Tamam uzatmanın anlamı yok kısa bir örnek vermem gerekirse -gerekmiyor ama vermek istiyorum bu isteğe karşı gelemem- :
"Seni seviyorum ama işte sorun sende değil bende. Hayır asla senin çok iyi biri olduğunu herkes biliyor ve herkes senin beni ne kadar sevdiğin de biliyor" vs vs diyen bir kişi aslında "herkes biliyor ok ama ben bunu hissetmiyorum bana bunu hissettiremedin" demek istiyor ve "sorun aslında sende değil ben sana bu şansı verdiğim için sorun bende. Çok iyi biri olduğunu herkes biliyor ama bana bu iyiliğini göstermedin." gibi şeyler söylemek istiyor olabilir. Bunu bir şekilde belli ettiği için bu psişik bir durum oluyor. -örneği incelemeyi yazarken uydurduğum için çok mantıklı olamamış olabilir kitapta daha sağlıklı şeyler okuyacaksınız-
Kitapta geçen
Şu Hikmet Anıl Öztekin de amma iyi yazar ya hu! Sözlere bak ya... Nasıl da böyle güzel yazıyor. Ben bu güne kadar nasıl okumamışım bu adamı!?
...
Zaman geçiyor Sabahattin Ali okumamı söylüyor abim. Okumuyorum. "O ne be?" diyorum. Ordan burdan birileri laf etmiştir onlara güvenip bende okumama kararı almışımdır. Zaman geçiyor çok sevdiğim başka bir insan Sabahattin Ali okumamı söylüyor. Okey diyorum. Okuyorum. Vaaaoov. Aman Allah'ım! Yıllardır aradığımı buldum. Benim yazarım, benim adamım işte bu. Hikmet Anıl mı? O ne be? Romantik müslümancılık falan olsa gerek. Kitap okumada amatör zamanlarımız tabi o sıralar daha küçüğüz. Hala küçüğüz de şuan ki yaşımdan daha küçüğüm. İlk okuduklarım arasında Hikmet Anıl var. Tabiki onu seveceğim. Başka kimseyi tanımıyorum ki. Tanımıyordum ki! Şimdi Sabahattin Ali'm var. Hikmet Anıl okuyanlara daha yolun var diyorum. Bazı arkadaşlarım "okuma" diyor. Başka bir şey demiyor. Ama okusunlar. Zamanla fark ederler asıl yazarların kimler olduğunu.
Ön yargılı okuyuşlarım devam ederken birileri Zweig i balon buldu. Onları da dinledim. Okumayı erteledim. Sonra okumaya karar verdim. Okudum. Hay beni bu yollara düşürenlerin ben!... Kimler yüzümden kimleri erteledim!
E zamanı gelmiş artık. Akışımda Umay Umay görüyorum sürekli. Okuyayım artık diyorum. Hadi canım! Kitabın adına bak yahu, Orospu Kırmızı!
Başka isim mi bulamamış sanki canım! Amma da boş bunlar. Yok yok. Bu sefer gaza gelmeyeceğim. Bugün sevgili https://1000kitap.com/sudeea alıntı paylaşmıştı. Zamanı geldi diyip pdf istedim. Ve ilk Edip Cansever kitabımı bitirdikten hemen sonra Orospu Kırmızı'ya başladım. Ne de güzel başladım.
Yüreklerinin en düşsüz yerinde
öyle apansız kalakaldım.
Ben kötüyüm, erdem kimin adı.
Bir bıçakla rüzgar sokarım içime
sonra iyileşeceğimi söylerim
Cam
Bir kaç gündür kitaplar da sarmıyor artık. Ruhum daralıyor. Okumak istediğim kitapların ilk sayfalarını okuyorum devam et diyorum. Devam ediyorum. Devam edemiyorum... Bırakıyorum. Başka zaman tekrar başa sarıyorum. Yine sarmıyor. Ruhum daralıyor bu aralar. Okuyamıyorum hiçbir şeyleri...
Şiir okusam diyorum, biraz iyi gelir. Huzur verecek bir kaç kitap arıyorum. Sonradan anlıyorum şiir her türlü huzur veriyor zaten. Bir Birhan Keskin kitabı görüyorum. Pdf olarak okumaya karar veriyorum. Bu ilk Birhan Keskin okuyuşum. Doğrusu daha önce bir şiirini okumuştum sadece. Orada yeterince sevmiştim kendisini. Bu kitapta da şiirlerini görmek istedim. Okudum.
İlk okuyuşum oldu. Ruhum daralıyordu biraz iyi geldi. Sevdim Birhan Keskin'i iyice... Fakat şiirler hep şiir değil. Kitapta her şey var. Şiirler böyle bazen düzyazı şeklinde. Bazen deneme tadı da veriyor. Oturup bir sempozyumu dinler gibi de olmuş olabilirim. Bilemedim. Ama yine de Birhan Keskin okuduğum için mutlu oldum. Kitapta bahsettiği konular da benim için güzeldi
Yine söylemem gerekir ki kitap biraz dil olarak beklentimin altında. Yani daha farklı bir şey bekliyordum. Farklıydı aslında. Ama beklediğim yönde değil. Bu daha çok basit dille ama güzel olarak devam etmiş yazmaya. İçerik olarak başarılı ve çekici bir kitap.
Ruhum daralıyordu ve şiirler ne olursa olsun etkiliydi. Bundan sonra Birhan Keskin'in başka şiirlerini de okumak isterim. Ve okunmasını da isterim.
Şiir ile kalın :)
Reklam