Hatice Haktan
@Haticehaktan
Şairane
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
-Bazı şeyleri unutamıyor işte insan…
Ne boğazında düğümlenen sözcükleri, ne vedalaşmadan ayrıldığın insanları, ne şimdiki aklım olsaydı dediğin geçmişini ve ne de düşündükçe “ben bunu nasıl yapmışım” dediğin içini kavuran pişmanlıklarını...
Hayat bazen doğru kararlar için anlık fırsatlar sunuyor, bazen de atamadığın her adım için sonu gelmez pişmanlıklar...
Ve şu zamanda ne kadar uzun sürerse bir iyilik hali, bende o kadar iyiyim işte...
Dallardaki meyveleri, yoldaki birkaç papatyayı görmese gözüm, inan haberim bile olmaz yazdan ve bahardan...
Yalan değil, çoğu zaman keyif almıyorum bu hayattan...
Birkaç defa, kaçıp gitmek de istemedim değil aslında, ama yeni başlangıçları ve o bilindik sonları kaldırmaz artık diye yüreğim, vazgeçtim...
Senin anlayacağın, bazı şeyler için fazlasıyla yorgun ve üşengecim...
Ama gözlerim ne zaman huzur çekse ve bir bardak çayı içim... Atıyorum kendimi yalnızlıklar diyarına...
Katlanılması zor boş muhabbetlerden, samimiyetini yitirmiş yüzlerden daha iyi geliyor bana, bu suskunluk, bu yalnızlık...
İçimde tarifsiz bir ağırlık var..!
İster adına tükenmişlik de, ister karamsarlık, ister yorgunluk de, ister huzursuzluk...
Bu aralar böyleyim işte..!
Kadın sen hiç yaşlanmayacak mısın?
Saçlarının beyazı boyalı, gözlerinin hüznü buğulu
Yüzünde belli belirsiz çizgiler keder dolu.
Yüreğin sefalımı dır cefalı mı kimse bilmez.
Gülüşün çocukça gülüşün hareli
Miski amber saçıyor baharın
papatyalarının meskeni.
Kadın sen hiç yaşlanmayacak mısın?
Hayaller hüsrana dönerken
Hayatlar hazanla küserken.
Sakinliğin, sadeliğin, zerafetinle.
Bir hüzzam şarkı gibi naifçe, inceden dokunuyorsun ruha hoş sedayla.
Geçiyorsun sessizce en demli bakışınla.
Aldırmıyorsun geçen zamana
Yorgunluğun, olgunluğun, efkarın bir tarafa.
Gülümsüyorsun haylaz yanınla.
Şiir oluyorsun
Basıyorsun harfleri bağrına...
Kadın sen hiç yaşlanmayacak mısın?
Daha dün başlamış gibi hayat hikayem,
Ne de çabuk gelip geçti yıllarım.
Şimdi saçlarımda gümüş teller,
Biliyorum bu benim sonbaharım.
Ne sunduysa bana hayat ben hep onu aldım,
yaptıklarımdan değil,yapamadıklarımdan pişmanlığım.
Yoruldum dostlarım çok yoruldum kimi zaman, ama
Tek bir gün bile yaşamaktan yılmadım.
Biliyorum,biliyorum bu benim sonbaharım.
Daha çok izleyecegim güneşin doğuşunu ,
Daha çok yağmurda ıslanacagım,
Vaktim yok üzülmek için artık,
Biliyorum bu benim sonbaharım.
Eskiden kalma üç beş dost çağıracağım.
Az şekerli bi kahve yapacagım.
Eskimiş günlerden bir gün çalacağım.
Anlayacagınız dostlar bu sonbaharı kendime ayıracağım.
Biliyorum,biliyorum bu benim son baharım..