Zarif bir mısra
@Hatip33
28 okur puanı
Haziran 2020 tarihinde katıldı
Reklam
Kırk kuyudan eli boş döndüm, kırk gönülden ve kırk gecenin sabahından.
Kırk yaşında bir zeytin ağacıyım ben.
Kısır, kırgın, kuru, kaçak, köksüz...
Dallarını kestiler benim, dallarımı, kollarımı, ellerimi.
Başladığım yerdeyim: Hiçlikte. Dışarıya çıktığımda beni bekleyen dünyanın örselemelerine dayanabilecek bir kalbim var mı? Var. Herkes beni ölü sanıyor. Güneş yanığı , yaralı ayaklarımın kumda çıkardığı sesle, kulakları sağır eden, kirli sarı çöl sessizliğini bozarak geri dönüyorum.
Sanki kırılan zamanın içinde kaybolmuş, geçmişle şimdi arasında sıkışmıştı, gitmek istediği yere bit türlü varamıyordu.