Zarif bir mısra
@Hatip33
28 okur puanı
Haziran 2020 tarihinde katıldı
Reklam
Bazen kendimizden geçiyoruz değil mi,bazen birbirimizden? Bazen de içimiz sıkılıyor değil mi, vazgeçiyoruz yürümekten? Yürüdükçe uzuyor dünyanın boyu. Yürüdükçe artıyor mesafeler. Yürüdükçe bir yere gitmiyor ayaklarım. Yürüdükçe takılıyorum tarihimin değişmez engeline. Tükeniyor ruhumun adımları.
Yorgunum kelebeğim biliyor musun?
YORGUNUM!
Birbirleri için ne kadara tabii ve lüzumlu iseler, etrafları için o kadar garip ve manasız olduklarını karanlık bir şekilde hissetmiyor değillerdi.
Konuşmaya ne lüzum vardı? Bütün güzel laflardan ve hoş insanlardan sıkılan bu mahlukları, birbirlerinin sessiz mevcudiyeti, yorgunluk verecek kadar doyuruyordu.
Reklam