Kitabı ruhumdaki sıkışıklıkla, insanoğlunun aciz ve beşeriliği, kafamdaki derin sorular ve kalbimdeki sızı ile bitirdim. Pınara koşan ceylan gençliğinden olabilmek umudu ile af ve mağfiret istiyorum.
Şiir okumayı pek severim. Çok ünlü şairlerin sevmediğim çok şiiri olur. Necip Fazıl dışında. Onun hiçbir şiirini beğenmediğim olmamıştır. Romanlarında da bu düşüncemin değişmeyeceğine emindim. Kafa Kağıdı hayatının kronolojik sıralamayla yer aldığı otobiyografik romanı. Özellikle dedesi ile olan zamanlarını, yaramazlıklarını tebessümle okudum. Kardeşi Selma içimde bir ukde kaldı ve anneciği. Akıcı üslubu ile beni kitabın içine hapseden bir yazar. Sonlara doğru edebiyatın önemli isimlerini yererek bahsedişinden biraz rahatsız olsam da zamanın şartlarına göre yorumlamıştır diye düşünüyorum. Herkese keyifli okumalar.