Hiç farkına varmadan babası olmuştu. Kalbini karısına açmayan, evinin dışındaki hayatı evinin içindekinden daha önemli bulan, evdeki yürek sızılarını anlamayan, anlasa da umursamayan, çehresi daima asık, sesi daima gür ve azarlamaya hazır babası.
Öylesine bencil düşünceler içindeydi ki ancak Vuslat gibi sessiz,silik dikkatle bakılmadıkça görülmeyen, varlığına ihtiyaç duyulmadıkça ortaya çıkmayan, o konuşursa dinleyen, sorarsa cevap veren kısacası hayatını alabildiğine kolaylaştıracak bir kadınla yaşayabileceğini düşünüyor dahası böyle bir kadın istiyordu.