Güllelerin ıslığa benzeyen korkunç seslerinin ve çevresindeki ölülerin uyandırdığı duygular Rostov'un yüreğinde birleşip tek bir korku ve kendine acıma hissi haline dönüştü. Aklına annesinin son mektubu geldi. "Ne hissederdi acaba" diye düşündü, "beni şimdi burada, bu tarlada, toplar üzerime çevrilmişken görseydi?"