Güçlü bir el silkeledi beni sonra
Sanırım tanrının eliydi,
Sayamadım kaç ah döküldü dallarımdan
Çok şey görmüşüm gibi,
Ve çok şey geçmiş gibi başımdan
Ah dedim sonra,
Ah!
İç ses, diye söylendim
Gel!
Ahlar ağacından sen de biraz meyve topla
Ve Bütün Yalnızlar Yoldaştı
Sevda savaşçısıydılar
Yoktu başka yolları
Sevdayı savaş,
Savaşı sevda bilmişlerdi
Ölüme adım adım yürüyorlardı
Onlardı insanlığın koruyucuları,
İnsanlığın son damla aşkıydılar