İnsanlar yüzümü tanıyabilir hatta adımı da bilebilirler ama gerçek beni asla tanımayacaklar. Hiç kimse tanımıyor. Kafamın içindeki gerçek düşünceler ve hisler konusunda hep bencil olmusumdur, onları kimseyle paylaşmam.
Karşısındakini ve kendini bilen hiçbir savaşta tehlikeye düşmez; karşısındakini bilmeyen, sadece kendini bilen bir kazanır, bir kaybeder; karşısındakini de, kendini de bilmeyen her savaşta mutlaka tehlikeye düşer.
Hani bazen bir şeyi anlatırken, yirmi dokuz harf yetersiz kalır ya, hani kelimeler bir araya gelmek istemezler ... Hani cümleler , kendilerini oluşturacak olan kelimelere düşman olur ya... İşte şu anda bana ait olup olmadığını bilemediğim dilim, bu çıkmazlar içinde bir çıkış aramaktadır.