İçindeki Tanrısal şeyler silinmişti.Tutkusu körelmişti;onu duyacak canlılığı yoktu.Ruhu ölü gibiydi.O bir hayvandı,yük hayvanı.Ne yeşil yaprakların arasından süzülen güneş ışığında bir güzellik görüyor,ne göğün mavi kemeri,eskiden olduğu gibi kozmik genişliğinin ipuçlarını ve açığa vurulmak için titreyen gizlerini ona fısıldıyordu. Yaşam dayanılmaz bir biçimde donuk ,aptaldı ve onun ağzındaki tadı kötüydü.