Ey yüce Tengri savaşa gidenleri koru
ve gözet! Onların develerin üzerine atılmış olarak değil,
eyerleri üzerinde at sürerek dönüşlerini görmemizi sağla.
işte burası o ferah mekanların alemi,
insanın bakışının ve düşüncesinin kavrayabileceği, insanın
yaşamını sürdürebileceği ve bağlanacağı, güçlü ve cömert
dünyaydı;
madem hepimiz insanız ve varız o zaman ister savaş çıkmış olsun
ister çıkmamış, cenazeyi kaldırmak ve ağıt yakmak boynumuzun borcudur, ihmal edemeyiz . . .