Peace
@Healing
Allah'ım varlığımızı iyiliğe vesile kıl ...
Hekim
Elazığ- Kocaeli
259 okur puanı
Mayıs 2017 tarihinde katıldı
Reklam
Oğlum bu millet Kurtuluş harbi gördü. Seferberlik gördü. O zamanlar zor zamanlardı, seferberlik ilan edilince köylerde ilçelerde ne kadar erkek varsa 15 yaşından 80 yaşına herkes koştu askere. Köylerde erkek kalmadı. Harp bittiğinde ise köyüne çok az insan dönebildi. Çoğu cephede Şehit Oldu. Köyüne dönen erkekler köydeki hanımların çoğu dul kaldığı için hanımları ile yan yana yürümeye utandılar. Hanımlarını özellikle arkadan yürüttüler ki eşleri cephede Şehit düşenler bakıp üzülmesin.
Onlar meclislerde çocuklarını sevmediler. Herkesin içinde çocuklarını dizlerine oturtmadılar. Çünkü onlarca yüzlerce Şehit çocuğu vardı çevrede..
Etrafım Şehit yetimleri ile dolu iken ben çocuğumu nasıl öpüp koklayayım diye düşünüp ar ettiler.
Bunlar şimdi bilinmez tabii. Bizi kaba bulurlar hanımlarımız arkadan yürüyor diye..
Oğlum artık Sen gittiğin yerde aslını anlatırsın..
Peace
youtu.be/y8C-QwgQZhU
Kendini imtihan edilmediği sınavların yegane galibi sanarak, kendi kurduğu enaniyet cumhuriyetinin mahkemelerinde kendinden başka diğerlerini -çok rahat ve dahi zevkle asan, kesen, hüküm veren; kendi çabasıyla doldurduğu amel defteriyle cennetin kapısını tekmeyle aralayacağını sanan ahir zaman Müslümanlarından uzaklaşarak sustum o gün ben…
Peace
sueda reyyan hocamdan alıntı yaptım kendisinden af buyurarak
bunu tablo yapıp her eve, her camiye, her binaya asmalı...
Sen Rabbinin hükmüne sabret,balık sahibi gibi olma.Hani o ,sıkıntıdan yutkunarak ağlamıştı.( Kalem:48)
Pol Gara Yeşim Firûzan isimli okura yanıt verildi
Peace
Değerli kardeşim gec gördüğüm icin affoluna ne güzel eklemeler yapmışsınız zikrimizde fikrimizde bu ayetler olsun:) Allah razı olsun ve herşey gönlünüzce olsun ilimle sağlıkla huzurla kalın insaAllah: )
Yoruldum. Durmadan koşuyorum etrafımda olup bitenlerden bir haber. Yürüdüğüm yolların ve rastladığım insanların farkına varmadan koşuyorum. Ama bana yorulmaktan başka hiçbir şey katmıyor. Yoruluyorum. Dinlenmek için dursam engel olamayacağım gözyaşlarım var biliyorum. Yaşamak gibi bir çabam var belli kurallar olmadan, belli zorunluluklar koymadan, plansız… Olmak istemediğim yerde mutlu olmaya çalışıyorum. Kendimi atsam bir yerlerden veya kaybolsam. Kaybolsam, bulamasa beni benliğim. Yorulmuşluklarımdan kaçsam, kurtulsam. İçimde hep bir ağlamak hissi. Fakat ağlayamamak… Denize boş boş bakmaktan öteye gitmiyor hissizliğim. Ne hissettiğimi bilememekten öteye gitmiyor. Ne yaşadığımı bilememek, kendimin farkına varamamak… Kaç yaşındayım, hangi şehirdeyim, hangi okul, hangi bölüm? Yaşamın ve aldığım nefesin boşluğu… Kendime bile anlatamadığım şeyler… Bu böyle nereye gidecek, ben nasıl kurtulacağım derken beni durmadan içine çeken boşluk… Kaçamıyorum.
Efendi dergi yaşamak
1000Kitap Kullanıcısı isimli okura yanıt verildi
Peace
Allah razı olsun ne güzel ve en cok muhtaç olduğumuz dua.Ve şunu eklemek istiyorum göz görmese bile kalpten giden bir yol olduğunu kardeşlik ne olduğunu birbirine kolayca dua edebilmek ve içtenliği cok güzel gosteriyorsunuz ve burada bircok kardesim Rabbim sizden razı olsun, herşey gönlünüzce olsun ınşaAllah sağlık huzur ilimle kalın: )