A
@Hedefbasari
14 okur puanı
Ağustos 2023 tarihinde katıldı
Zezenin Hikayesi..Edebiyat & Roman
Şeker portakalı 5 yaşındaki Zeze isimli bir çocuğun acı hikayesi. Yoksul bir ailenin çocuklarından biri olan ve yaşıtlarına göre zekası ve hayal gücü çok gelişmiş bir çocuktur. Ancak oldukça da yaramazdır. Bu yaramazlıkları yüzünden sürekli dayak yemektedir.
Onu, mahalleli şeytan olarak anmaktadır. Zeze'nin bir şeker portakalı fidanı vardır. O Zeze'nin en iyi arkadaşıdır.
Zeze onunla konuşur ve tüm gün yaptıklarını ona anlatır. Zeze'nin hayatında sevdiği tek kişi Portekizlidir. Zeze onunla çok yakınlaşır ve babası gibi görmeye başlar. Zeze yine yaptığı yaramazlıklar sonucu ablasından ve babasından çok kötü dayak yer. Bunun üzerine intihar etme kararı alır. Portekizli onu bu kararından vaz geçirir.
Daha sonra talihsiz bir kaza sonucu Portekizli ölür. Onun ölümü Zeze'yi yaşamdan koparır. Kendi içinde bir iç savaşa girer. Bu süreç onun büyüme sürecidir. Yaşadığı büyük acı onu olgunlaştırır...
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Dorian Gray'in Portresi /Ruh sağlığınıza dikkat edin!Aşk
"Olmasaydı sonumuz böyle!"
Şiştt...
Sakin.
Spoiler falan vermedim.
Ama ne olur benden bu kitabı spoiler vermeden incelememi beklemeyin, yine de elimden geleni yapacağım. En son Martin Eden beni bu kadar yakmış, yıkmıştı. Ama Martin için üzülmüştüm o kitapta. Bu kitapta kime tutunduysam kaldı elimde.
Ağaca güvendim çürüdü. İnsana güvendim öldü, öldürdü, öldürüldü.
İncelememin henüz başında bir uyarım olsun: Bu kitap ruh sağlığınıza zarar verebilir. Dileklerin ulaşamayacağı yerlerde saklayın!
En son ne dilediniz hayattan hatırlıyor musunuz?
Ya da en içten dileğiniz neydi?
Gerçek olsaydı ne olurdu düşündünüz mü hiç?
Her şey çok güzel olurdu.
Hadi canım sen de!
Bir gün bir söz okumuştum ve çok hoşuma gitmişti. "Bazı şeyler yokken güzel." Bu kitaptan da şu dersi çıkardım: Bazı dilekler yalnızca dilek aşamasında kalınca güzel. İstediğimiz her şey gerçekleşse daha mutsuz olur, o yükü taşıyamazdık.
İnsanın düşünceleri yüzüne yansırmış. Çirkin düşünceler çirkin suretler doğururmuş. Ve bu suretler ele verirmiş kendini, bizi çirkin düşünenlerden korurmuş.
Dorian'a da çok haksızlık etmek istemiyorum. (İçimden beter olsun diyenleri de duymuyor değilim.) Derler ki güzellerin bahtı kara olurmuş. Dorian güzel yüzünden kaybetti belki de. Güzel yüzünün getirdiklerinden. Güzel yüzüyle edindi kendini yakacak insanları ve yine güzel yüzüyle yaktı onları. Gerçek olan dileği yine güzel yüzüyle ilgiliydi. Olmasaydı, olmayacaktı sonu böyle, ne onun ne de sonunu getirdiklerinin.
Yazıldığı dönemde birçok tartışmaya neden olmuş bir eser. Eşcinsellik bunlardan biri. Dorian'a taparcasına bağlanan erkekler var. O dönemde bunu dile getirmek bir yazar için oldukça cesur diye düşünüyorum. Şu dönemde bile öyleyken... Ve sonradan öğrendim ki eser sansüre uğramış. Orijinal hali nasıl bilmiyorum ama
Şimdi bu analizde aşkı anlatmam gerekiyor. Sevmenin ve sevilmenin ne demek olduğunu, insanların nerelerine dokunduğunu söylemem gerekiyor. Bilmem ki adına aşk dediklerinin tarifi olur mu olursa adı aşk olur mu? Bilmem ki insanlar ilk nereleri ile neleri ve bir insan da nereleri severler.
Ben kendimden yola çıkarak anlatmak isterim. Benim için sevmek her yeri bahar gibi görmek gibi bir şey. Bozkırın ortasında kurak topraklar sonsuz bir orman, gökyüzü uçsuz bucaksız bir deniz mesela__.
Ne adabı var sevmelerin ne sınırı, hani şu kadarı ya da bu kadarı yok, sevdim dediğin yerden başlayan sızı tüm vücuduna yayılır bir kere. Tüm benliğinde hissedersin sevdiğini… Bir de sevdim mi sevilmeyi beklemezsin zaten beklersen adına sevgi diyemezsin.
Şimdi iki genç düşünün aileleri birbirleri ile düşman. Kaçak göçek buluşan, sevdalarını hep saklı yaşayan. Maskeli baloda daha ilk görüşte yürekleri birbirine kitlenen, derin hislerle aşık olan bu iki insanın öyküsüne tanık oluyorsunuz bu kitapla. William Shakespeare'ın aşka dair yüreğe dokunan sözleri ile bütünleşen bu hikaye bir nefeste okunuyor.
Son sayfayı okurken hafiften düğümlenen boğazınızla bir aşka veda ediyor, kavuşamamanın acısını yaşıyorsunuz. Ben son sayfaları iki kere okudum sanki bu son olmadı böyle bitmemeliydi diyerek ikinci okuyuşumda bu son değişecek sanarak okudum, yok değişmedi.
Bir de böyle sonlar vardır işte, delice seversin ama vuslatı hiç olmaz hani. Hep yol gözlersin de geleni göremezsin ya hani. Hep bir geç kalmışlık hissi, yaşanmamışlık üzerine hissettiğin yıpranmışlık. Olmayanın, oldurmadığının yarım kalmışlığı. Ama hiç yaşanmamışlığı, tadılmamışlığı. Yakınların bile uzaklığı. Dilinin ucunda sakladığın sözlerin can çekişi, bazen boğazında yutkunamadığın bir düğüm, bazen de bir tek kendi
