Stefan Zweig bu kitabında on sekiz yaşında bir gencin iç dünyasına sürüklüyor bizi. Yine derin bir psikolojik anlatımla bizlerin en kuytudaki gizlerini bulup çıkarıyor adeta...
Hayata dair korkular, yetersizlik, görünme çabası, yalnızlık, çaresizlik, gurbet, şehvet vs ..
Burada asıl vurgulanması gereken diğerlerinden farklı olmanın insanı içine sürüklediği buhran olsa gerek, Berger kendini huzurlu ve güvende hissettiği hiç bir şekilde yargılanmadığı kendisine şükran.borçlu olan o kadın ve kızı tarafından göklere çıkarıldığı yerde yeniden hayata tutunması kendini orada demirlemesi ve yaşama yeniden başladığını düşündüğü anda bir çocuk hastalığı ile hayatın ona acı yüzünü en huzurlu anında tekrar hatırlatması.