Hemen hemen her gün buraya gelip sade bir kahve istememe rağmen,bana hâlâ aynı soruyu soruyor. "Ne alırdınız?" Biraz yalnızlık ve biraz da sessizlik alayım.Getirirken dökmeyin,mutsuzluğum eksilir diyorum içimden. "Sade bir kahve lütfen" ...
Bir başımıza kalmaktan, belki biricik gerçek âlemimiz olan kendi içimize büzülmekten, hep onun yoksulluklarını çekip ifritleri ile boğuşmaktan ürkmeseydik dost, arkadaş edinmeye özenir miydik?