Ey sevgilim, bilirsin benim ne çektiğimi:
Garip başımın derdi bir yürek taşıyorum.
Anlarsın niçin uzak yerlere baktığımı:
İçinde yaşanmaz bir dünyada yaşıyorum.
Görünce gülme sakın çırpınıp aktıgımı:
Ilık ve aydınlık bir denize koşuyorum.
Sen benim sevgilimsin, sevsen de, sevmesen de,
Aradığım yerlere benzeyiş buldum sende.
Sözün şiirlerin mükemmelidir,
Senden başkasını seven delidir,
Yüzün çiçeklerin en güzelidir.
Gözlerin bilinmez bir diyar gibi.
Başını göğsüme sakla sevgilim,
Güzel saçlarında dolaşsın elim.
Bir gün ağlıyalım, bir gün gülelim,
" İçimde yarım kalmış gerçekleştirilmemiş hayallerimin hüzünü yaşıyordum."
Oğuz Atay'ın yarım kalmış, ömrünün yetip tamamlayamadığı bir romandır Eylembilim! Ahh yarım kalmışlıklar üzer hep beni.
Tutunamayanların ilham kaynagi olan Vural’ın intiharı burada da anlatılmış.
Yazarın hastalığı döneminde yazmaya başladığı bir eser olduğu için bazı eksiklikleri hoş görülebilir diye düşünüyorum.
Özellikle o yarım kalan cümle...