Ben alışığım merdivenlerime.
Hep aynı kattayım.
Kendimi inip çıktığım.
Bu yüzden karanlığımla hep iyi anlaştım.
İnsan kendine atılmış en büyük kazıktır
Böyle de söylenebilir.
Ama artık en büyük arzum.
kendimden kovulmayı beklemek.
Kovulursam eğer sevgilim yaşam, sakın tasalanma, yine yanlış durakta inmeyi umuyorum.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Dünyanın en hüzünlü hikayesi, sanmaktır. iyi sanmak, hep kendi gibi sanmak, gitmeyecek sanmak, sevildiğini sanmak, güzel günlerin bir gün geleceğini sanmak…
Sen karanfile eğilimlisin, alıp sana veriyorum işte
Sen de bir başkasına veriyorsun daha güzel
O başkası yok mu bir yanındakine veriyor
Derken karanfil elden ele.
Görüyorsun ya bir sevdayı büyütüyoruz seninle
Sana değiniyorum, sana ısınıyorum, bu o değil
Bak nasıl, beyaza keser gibisine yedi renk
Birleşiyoruz sessizce.