Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Oblomov, günlük dertlerin akışında yitiyor, yatıp duruyor sürekli bir o yana bir bu yana dönüyordu. Ara sıra huysuz sızlanmalar çıkıyordu ağzından sadece; "Ah Tanrım! Hayat üstüme üstüme geliyor hiç peşimi bırakmıyor."
Bir kadın bir adamı yağmur mevsiminde bırakmış; binlerce çocuk göz yaşını emerek büyüyormuş; Kırlangıçlar büyük kentleri çoktan terk etmiş; Kimse düşlerine sahip çıkamıyormuş; Sevgi parayla yaşanan bir lüks olmuş; Bir halkın onuru için binlerce genç ölüm orucuna yatmış; balkonlarda çiçekler giderek azalıyormuş; yaşlılar bir bir parktan çekiliyormuş; çocukların soluğu anne teni kokmuyormuş; Herkes penceresine ikinci bir perde çekiyormuş; yalan yeminin ikiz kardeşi olmuş; ekmeklerden sonra şarkılarda bozulmuş; İnsanlar inceliğini bir ip gibi boynunda taşıyormuş; para sesini yükselttikçe susan insan artıyormuş; hapishaneler birer büyük kent olmuş; herkes eşyaları ile sevişiyormuş; gurbet artık evlere gelmiş; sular bile deterjanla temizleniyormuş; aşkın hiçbir gizi kalmamış...