Nitekim selefin birinden hikâye olundu. Buyurdu ki:
⁃Camide birinci safta klmış olduğum otuz senelik namazı kaza ettim. Çünkü ben bir gün bir özürden ötürü geri kaldım, ikinci safta namaz kldım. Halktan mahcub olmak beni kapsadı. Beni ikinci safta görecekler diye kıvrandım. Böylece bildim ki, birinci safta olmaklığımı görmeleri beni sevindirmiş ve kalbimin istirahatının sebebi imiş...