Hayat, sürekli çalan bir alarm gibi. Ne zaman susturmaya çalışsam, daha da gürültülü çalmaya başladı. İnsan, yaşadıkça ağırlaşıyor sanki. Omuzlarımıza yıllar değil, yılgınlıklar biniyor. Ölüm, bu karmaşanın dışında duran sessiz bir boşluk gibi. Belki de en berrak an, son andır. Çünkü hayat hiçbir zaman net değildi.