Faal olmak, bir şeyler yapmak, hatta bir şey öğrenmek bile insanın mutluluğu için gereklidir. İnsan güçlerini faaliyete geçirmek ve bu faaliyetlerin başarısını bir şekilde algılamak ister. (Belki de bu, güçlerinin ihtiyaçlarını karşılayabileceğini kefalet ettiği içindir.) ... Çabalamak ve direnerek mücadele etmek insan doğasının en temel ihtiyacıdır. Rahat keyif anlarıyla bütünüyle yetinecek bir hareketsizlik, insan için pek mümkün değildir. Engelleri aşmak, insan varoluşunun en büyük zevkidir: Onun için daha iyi bir şey yoktur. Engeller harekete geçmekte ve bir şeyler yapmakta olduğu gibi sırf maddi nitelikte olabilir ya da öğrenmekte ve araştırmakta olduğu gibi düşünsel nitelikte olabilir. Bunlarla mücadele edip zafer kazanmak insan vardır varoluşunun en büyük zevkidir. Fırsatı yoksa, elinden geldiğince yaratır. Bu durumda doğası onu bilinçsizce ya kavga aramaya, entrika kurmaya, üçkağıtçılık ya da başka kötülükler yapmaya zorlar.