Havva Aktaş Kar
@HeyHavva
Okuyor,iyileşiyor
29 okur puanı
Aralık 2024 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Omuzlarımızın ve düşüncelerimizin üzerinde ağır yüklerle bir hapishanede doğmuşuz; kesip atma ihtimali bizi bir sonraki gün yeniden başlamaya teşvik etmese, tek bir günün bile sonunu getiremezdik…
İnsan, aktarılamayan Kelâm’ın sonsuz vecdi içinde yalnızca kendini dinlemeliydi; kendi sessizlikleri için kelimeler ve sadece kendine ait pişmanlıklar için işitilebilen akortlar uydurmalıydı. Ama evrenin gevezesidir o, ötekiler adına konuşur, benliği çoğul biçimi sever. Ötekiler adına konuşan kişi ise daima sahtekârdır.
ANLARIN KIYISINDA
Onca yolun ve kıyının üzerinde, gözlerimiz kendi içlerinde boğulmayı reddettikleri zaman, kuruluklarıyla, hayran oldukları nesneyi koruyorlardır. Gözyaşlarımız tabiatı heba eder, kendinden geçişler de Tanrı’yı… Ama sonunda bizi de heba ederler.
Her insan,
kendinin bir şey önereceği anı bekler: Ne önerdiği önemli değildir. Bir sesi vardır ya, o yeter.
Hayalet mi gerçek mi? Hayal mi gerçek mi? Yalnız mı değil mi? Bunlarda mı denklemin parçası yani.
Son sayfasına kadar hem düşünmeyi hem de düşündürmeyi hiç bırakmamış canım yazarımız. Ben şimdi ne okudum dediğim de ben şimdi ne oldum dediğimde çok oldu. Yoğun hayat temponuza kısa bir ara :))
