Şurama dayanıyorum ibrahim, bütün kemiğimle bıçağa
bir uzağın sırtı gibiyim yakışmıyorum dünyanın hiçbir penceresine.
Ben değilim nergislerle beklenen.
Değilim morsüsen, çatkapı bir otobüs sevinci.
Beni bıçağına ısmarla ibrahim, elinden hicbir şeyin gelmediğiyim.
Yolda belki allah bulurum,
yolda belki cehennem
Beni üzülmüş bir çocuğun kalbine ısmarla
ibrahim baltanın suçu yok, sevmek puttan eskidir, bilmiyorsun.
Yaşamak da bazen intihardır ibrahim, yaşamak da küfür.
Uyanmakla edilen hata iyi şeylerden bahsetmekle devam ediyor
yemyeşil kör oluyorum, yemyeşil kör ediyor burada devlet beni
Düzelt beni, horgör, beni parçala, suyla söndürülmüyor yangın.
kemiğimi bıçağa, beni allaha ısmarla ibrahim.
Çok haklı kaybediyorum, bilmiyorsun...