Tuğba Hilal
@Hi_LaL43
54 okur puanı
Temmuz 2023 tarihinde katıldı
Ey azîz!Bilinmelidir ki filozoflar şöyle demişlerdir:
Mümkinü’l- vücud, varlığı mümkün olan bir nesne, eğer varlığının devamı süresince değişikliğe uğramazsa ona cevher [öz] denir. Şayet değişikliğe uğrarsa ona da arâz [sonradan olma varlık] denir. Çünkü varlık başka, varlığın kalıcılığı başkadır. Nitekim, dıştan baktığınızda iki kişi varlık itibarıyla ortaktır.
Ancak bunlardan birinin varlığı yüz yıl, diğerinin varlığı on yıldan fazla sürmez. O halde bir varlığın kalıcılığı, varlığın kendisinden başka bir şeydir, aynı değildir.
Mümkin olan bütün varlıklar (Allah dışında her şey) ya cevherdir ya da arâzdır. Çünkü bir nesne bir başka nesneye ya ihtiyaç duyar ve ona geçer, veya geçmez.
*Eğer muhtaç olup geçerse, bu geçişe hal (sıfat), geçişin gerçekleştiği yere de mahal (madde) denir. Eğer bunlar (hal ve mahal) birbirlerine muhtaç olurlarsa o takdirde mahale heyûlâ (kaos), hale sûret-i cismiyye veya sûret-i nev’iyye denir. Eğer ihtiyaç bir taraflı olup hal mahale muhtaç olursa, o mahale mevzû, o hale arâz denir. Bu durumda arâz, mevzuda var olan nesnedir; renkler gibi.
Şayet hal ve mahal olmayıp ikisinden mürekkep bir şey ise, buna , cism-i tabiî denir. Hal, mahal ve mürekkep olmayıp cisimlere tedbir ve tasarrufuyla bağlı bulunursa ona, nefs-i insânîyye veya nefs-i felekiyye denir.
Ve eğer cisimlere tedbir ve tasarrufuyla dahi bağlı bulunmazsa, ona akıl denir. Dînî ıstılahta onun adı melektir.
Reklam
Ah,ah!Konuşmak neye yarar!Yüz fikir,bir borcu ödemiyor
Bulutlar ve Şimşek
Hak teâlâ bulutları, içleri boş ve saydam olarak yaratmıştır. Mikâil (a.s.)’ın yardımcıları onları gökyüzünde toplayıp yeryüzüne yaklaştırınca gökyüzünü kaplarlar; yoğun bulut tabakaları haline gelirler. Görevli melekler bulutları göklere kaldırıp da yeryüzünden uzaklaştırınca, tekrar dağınık ve parlak hale gelirler. Hak teâlâ bulutları sevk etmek için Ra’d adında bir küçük melek yaratıp onu
Mîkâil (a.s.)’ın emrine vermiştir. Onun demirden bir kırbacı (kamçısı) vardır ki onunla bulutları deve sürülerini güder gibi sevk eder. Şiddetle vurmasından dolayı kırbacından ateş çıkar. İşte o ateşe şimşek derler. Eğer söz konusu ateşin bir kıvılcımı yere düşerse, ona yıldırım derler.
Şimşek çakması anında işitilen ürpertici gürültü küçük bir melek olan Ra’d’ın sesidir ki o işini görürken hamd ile Cenâb-ı Hakk’ı tesbih eder. Ve öylece bulutları gidecekleri yerlere sevk edip gider.
Nitekim Hak teâlâ Kur’ân-ı Kerîm’inde: “Gök gürültüsü, Allah’ı hamd ile tesbih eder.
Melekler de heybetinden dolayı O’nu tesbih ederler.” (Ra’d, 13/13) buyurmuştur.
Hadis-i şerifte buyrulmuştur ki: “Havada meydana gelen yeşil ve kırmızı kavis (yay), kavs-i kuzâh (gökkuşağı) değildir. Çünkü kuzâh şeytanın adıdır. Belki de o, kavsullahtaki (Allah’ın yayı) rahmet belirtisi, kudret alâmeti ?e bereketin habercisidir.”
Rüzgârlar hakkında
Hak teâlâ yukarıda sözünü ettiğimiz yeşil cevherden suyu yaratınca, onun buhârından rüzgarı yaratmıştır.
*Yer ile gökler arasında olan rüzgarlar üç kısımdır.
*Biri rîh-ı akîm (kısır rüzgar)dır ki Âd Kavmi’ne gönderilmiştir.
*Bir diğeri rîh-ı sevâd (kara rüzgar)dır ki yıldızlar denizini, yağmur denizini, kar ve dolu dağlarını yüklenip atmosferde tutmuştur .
*Üçüncü çeşit rüzgar ise yeryüzündekilerin rüzgarıdır. Doğu-batı, güney-kuzey yönlerinden hareket eden havadır. O, bulutları ve buharları birleştirir ve ayırır, yağmuru
ve karı ineceği yerlere alıp götürür.
Şu halde rüzgarların esmesi, Mîkâil (a.s.)’ın tedbirine bağlı olup yönlendirmesine âmâdedir. Onun izniyle eser ve dururlar. Hak teâlâ söz konusu havayı, yarattıklarının ruhlarına da üflemiştir. Bu rüzgarı, varlıkların mutluluk, esenlik ve dirlik, düzen kaynağı kılmıştır. Eğer rüzgar olmasaydı her şey bozulur ve kokuşurdu; bütün kara hayvanları yok olurdu.
Rüzgarın, yağmur yağması ve bitkilerin yeşermesi gibi pek çok şeye yararı vardır. Yüzlerin güzelleşmesi, hayatın muhafazası ve eşyaya tazeliğinin sağlanması gibi sayısız faydaları vardır.