Sevmekten, mücadele etmekten, sahiplenmekten korkuyoruz. Bir yüreğe yüreğimiz esaslıca değerse şayet, oluşacak kıvılcımdan korkuyoruz. Çünkü sevmek değil asıl korkumuz. Asıl korkumuz, bir yangının ortasında yapayalnız bırakılacağımız endişesini taşımak. Sevdiğimiz elin bizi kurtaracağına inansak şayet, kelebek gibi pervane olur ve o ateşte ebediyen yanmaya razı geliriz halbuki.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
"Düzenim bozulur, hayatımın altı üstüne gelir, diye endişe etme. Nereden biliyorsun hayatın altının üstünden daha iyi olmayacağını?"
Şemsi Tebrizi
Elbisem çok eski olsun. Fakat bahçemde en iyi güller yetişsin.
Bence gerçekten büyük insanlar, büyük acılar çekmek zorundadırlar.
Her şey içimde altüst oluyor sanki.
