ie
@Hiel
-
.
İzmir
İstanbul
11 okur puanı
Mayıs 2021 tarihinde katıldı
Rus coğrafyasındaki nihilizme dair gerçekçi bir resim çiziyor Turgenyev. Yeri ve yönü belli olmayan bir yok etme arzusu taşıyan rus nihilizmi ana karakterlerden biri olan Bazarov'da cisimleşiyor. Ve bu sebepten reddedip yok etmek istedikleri birer birer kendisine dönüyor. Varoluşsal umutsuzluk zamanla onu yok ediyor.
Diğer yandan baba ve oğul üzerinden hem kuşaklar çatışması, hem de dönemine göre oldukça zengin bir psikolojik çözümleme aktarılmış. Dil akıcı, diyaloglar düşündürücü. Çoğu kez diyalogları okuduktan sonra kitabı kapatıp üzerine düşünme arzusu yaratıyor.
Reklam
insanlar ve umutlarEdebiyat
Düşünsel bir kurgu zenginliği, karakterlerle özdeşim kurabileceğimiz kadar gerçek ve zamanını aşıp gelen bir anlatı.
Roman, yoksul bir köyde, içinde bulunduğu koşulların eziciliğini kırıp atmak isteyen Pip'in çocukluktan yetişkinliğine uzanan uzun bir yaşam serüvenini anlatıyor. Eline fırsat verilince yaşadığı çevreye ve yakın dostlarına duyduğu kibri büyüyen Pip'e dair sınıfsal bir zemin de sunuyor bence yazar. Zengin bir beyefendi olma hayaliyle, çocukluğunun geçtiği köye yabancılaşması, dostlarından utanması ve onlara büyük bir küçümseme duygusu ile yaklaşması bu sınıfsal konumlanamayışla doğrudan ilintili.
Kitap, sevgiye, umuda, nefrete, arkadaşlığa, yalnızlığa dair tahlillerle dolu. Karakterlerin psikolojik ve ahlaki yönleri çok iyi tariflenmiş.
Okumaya kesinlikle değer.
Müthiş
Yazar, ikinci bölümü geçirdiği bir krizle birlikte yakıp atıyor. İlk bölümde, ölmüş köleleri toplayıp, hazineye ipotek göstermek için çiftlik çiftlik gezen, aklı hayali zengin olma hırsıyla kaplı Çiçikov...Kurnaz, oyunbaz, vicdanını saf dışı bırakmanın işleri ne kadar kolaylayacağını biliyor. Öte yandan ölülerin kemikleri üstünde yükselen Rusya.. Ekip biçtikleri toprağa hapsedilmiş köylüler, sefaletin ve umutsuzluğun kasvetli havası, salgınlar, hastalıklar ve ölümler...
Betimlemeler, ince ince işlenen karakterler, yoğun bir anlatı...
İkinci bölüm yakıldığı için bazı yerler Rus editörlerce tamamlanmaya çalışılmış. Kopukluklar elbette var. Fakat bu boşluklar bizim zihnimizde yarıklar açmıyor, bütünlememiz için aktif bir çaba içerisine sokuveriyor tam tersi. Bilinç kendini akışa bırakıyor. Ve kitap..akıp gidiyor.
Neden bu kadar geç okudum deyip zihnimde bıraktığı tatla devam edeceğim...
okunası!Kadın
Kitap, toplumumuzda "ev hanımı" dediğimiz bir konumlanışı, bu noktada görünmeyen emeği, kıvrak bir dille ele alıyor. Kıvrak bir dil diyorum, keza okuru herhangi bir noktaya sabitlemeden, zihnini akışa bırakmasını sağlayarak ilerliyor. Hikayede apartmanlar, her birinin içinde yer alan aileler, evlerin içi, yapısı değişiyor, çocukların, kadınların ismi değişiyor ama "ev anası" diye isimlendirilen kadınların yaşantıları, belli bir fasitlikte kalıyor. Kimisi okumuş, kimisi erkenden evlenmiş, kimisi tek başına kalmış, kimisi çocuğunu yalnız büyütmüş... Yaşamlar değişken, hissedilenler, emek sömürüsü ortak. Ben kitapta en çok dilin sadeliğini, tencerelerden bile duygulara aktarım yapabildiğimiz somutluğu, açıklığı sevdim. Annelerimizin okuduğu vakit kendilerini görecekleri projeksiyonu ve projeksiyonun içinde kendi kaderlerine teslim olmamalarını sorgulatacak soru işaretlerini sevdim. Kısacık bir öykü fakat içinde bir çok kadının yaşamı var. Üstelik kadınların hepsini tanıyorsunuz, okuduğunuzda fark edeceksiniz.