Salih Dokur
@Hightower
Okul öncesi öğretmeni
Msku
Muğla
115 okur puanı
Şubat 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Reklam
En sonunda dediğim bir kitaptan herkese tekrardan merhabalar. Lise yıllarımdan beri okuyacak olduğum ama bir türlü elimin gitmediği bir kitaptı iki şehrin hikayesi. İyiki lise yıllarımda okumamışım dediğim çoğu kez oldu çünkü lise zamanımda olsa ruhum sıkılır yarıda bırakırdım.
Kitabın içindeki tasvirlere hayran kaldığımı bu tasvirlerin kitabı gözümde çok daha fazla değerlendirdiğini söyleyebilirim. Ayrıca kitabın şu ana kadar okuduğum en iyi giriş cümlesi olduğunu aynı şekilde bitişinin de en güzel şekilde biten, şuana kadar okuduğum en iyi bitiriş olduğunu gönül rahatlığıyla söyleyebilirim.
Kitabın içindeki karakteri tahlilleri oldukça iyiydi. Uğultulu tepelerde Heatclif'in ölümüne nasıl sevindiysem burada da madam Defarge'ın ölümüne sevindim. Şu ana kadar okuduğum en gıcık en sevimsiz kahramanlardan biriyken Edgar Carton'da da kendimi bulduğumu söyleyebilirim. Geri kalan diğer karakterlerin anlatımı tek kelimeyle harikaydı.
Charles Dickens okurken nedendir bilinmez içimi hep bir kasvet sarıyor. Sanki okurken içime öküz oturuyor. Aynı kasvet içine Büyük umutlar romanını okurken de düşmüştüm. Şaşırtıcıdır iki gündür Dickens kasvetinden çıkamadığım için kitap okuyamıyorum. Evet literatüre yeni bir kavram sokuyorum galiba Dickens kasveti diye.
Cevat Fehmi Başkalarının ilk tanışma kitabım olan bu kitaba bayıldım. İçindeki oyunlar o kadar gerçek o kadar bizdenki çok etkilendim. Sanki kitabı okurken yaşadım ve oynadım. Toplumsal gerçekçiliği çok iyi yansıttığı için çok değerli bir eser.
Buzları çözülmeden oyununu okurken ordaki Deli Kaymakamdan gerek bize dedim içimden. Hatta okurken hiç deli, şizofreni olduğunu anlamadım sonunda öyle olduğunu okuyunca anladım. Onun için oldukça başarılı bir oyuncu. Karakter tahlillerine bakacak olursak halkın içinden karakterlerdi hepsi ve her bir karakter de halkın bir yönünü bizlere sunuyordu. Benim çok gülerek beğenerek okuduğum hatta keşke Cevat Fehmi Başkut ile daha önce tqnışsaymışım dediğim bir oyun okuması oldu.
Hacı Kaptan oyunu ise bizim batıl inançlarımızın tiye alındığı bir oyundu. Saf karakterlerin ve uyanık karakterlerin bir arada olduğu. Suçlu karakterin suçsuz karaktere suçu atması safa karakterin bunun kendisi olmadığını söylemeyip saflıkla kabul etmesi komedi unsuru sağlıyordu. Hacı Kaptan karakteri ile Salim karakterleri ise batıl inançlara körü körüne bağlı Türk insanının tahliliydi. Gerçek anlamda iki oyunuda sahnede görürsem koşa koşa gideceğim oyunlar.
Hele şükür ki Coetzee ile tanışabildiğim hatta Utanç kitabıyla kavuştuğuma. Uzun zamandır okumayı düşündüğüm ama bir türlü elime alamadığım bir kitaptı.
Kitap çok sert konulara değinen şahane
