Hilal İşler
@Hilal1920
null
null
null
null, 21 Ocak
5 okur puanı
Ocak 2018 tarihinde katıldı
Daha önce pek fazla okumuyordum. Kitaplar evimizde pek fazla görülmezdi. Ekmeğin daha önemli olduğu düşünülürdü. Karnımızı doyurmak zihnimizi doyurmaktan daha önemli bir işti.
Reklam
Artık etrafımda çok sayıda sakat değil; güçlü sağlıklı, normal bireylerden oluşan -bilinçsizce kendimi bir kukla gibi hissetmeme neden olsalar da ailem vardı. Kısa bir süre özgür kaldıktan sonra tekrar kafesine kapatılan bir kuş gibiydim.
Ben onun çocuğu ve dolayısıla ile bu evin bir parçasıydım. Büyüdüğümde ne kadar anlayışı kıt ve aciz olsam da, bana da diğerlerine davrandığı gibi davranma ve misafirlerin önünde kendisinden asla söz edilmeyen arka odadaki "yaratık" olmayacağım konusunda kararlıydı.
"bikez benim deli olmam olanaksız. Çünkü ben ölmüşüm. Deliler de ölür, ama hiç ölüler delirir mi?"
Okula gidecekken yaşamıyorum, askere alırlarken yaşıyorum, terhis olacakken yaşamıyorum, babamın vergisini öderken yaşıyorum, mirasımı alacakken yaşamıyorum... dedi.