Hilal

Kafka, insanın insandan kopukluğunu şöyle dile getiriyor:
"... Ormanda yolunu yitirmiş çocuklar gibi terk edilmişlik içersindeyiz. Önümde durup bana baktığında, ne sen benim içimdeki acıları anlayabiliyorsun, ne de ben seninkileri. Ve senin önünde kendimi yere atsam, ağlasam ve anlatsam bile, biri sana cehennemi sıcak ve korkunçtur diye anlattığında cehennem hakkında ne bilebilirsen, benim hakkımda da ancak o kadarını bilebilirsin..."
Etimoloji Defteri
Mücellit Nedir ?
Özlem, sana, yalnızlığının değerini de öğretir, yakıcılığını da...
Bütün senato üyelerinin her açıdan yetenekli bulduğu Soylu Mağripli bu ha! Duygunun sarsamayacağı adam bu mu? Kararlı, sağlam karakterini kaza kurşununun öldüremeyeceği, Talih okunun yaralayamacağı adam bu demek?
Sayfa 106·Kitabı okudu
Edebiyat
Dürüstlüğünü suç saysınlar diye mi yaşıyorsun! Ey canavar ruhlu dünya! Gör işte, gör de ibret al dünya, Doğru ve namuslu olmak akıllılık değil, Bu değerli ders için teşekkürler, mademki Maraz doğuyor sevgiden Bundan böyle sevecek tek dost olsun istemem.
Sayfa 80·Kitabı okudu
Edebiyat
Soyulan insan, ne çalındığını fark etmemişse, Kimse de ona söylememişse, soyulmamış demektir.
Sayfa 79·Kitabı okudu
Edebiyat