Dinsel olan esas itibarıyla, insanın Tanrı yardımıyla tüm dünyadan daha hafif olduğu kanaatının bir dışavurumudur, bu bir insanın yüzebilmesine temel teşkil edenle aynı inançtır.
Bir insan ne kadar tekdüze ve çocuksuysa, dua edebileceği bir o kadar daha çok şey olur; lakin çocuksu olmak diğerleri arasında ilk aşka has bir şey de olduğuna göre, dua etmeyi neden onun da gözü yemesin veya daha doğrusu, daha önceki ifademe sadık olarak, doğası değiştirilmeden, Tanrı'ya şükretmeyi gözü yemesin, bunun için hiçbir neden göremiyorum.
Bu aşk (romantik aşk) temelde duyumsal olana dayansa bile, özümsediği sonsuzluk bilinci içinde asildir; tüm aşkları şehvetten ayıran da budur, yani üzerinde sonsuzluğu taşımasıdır.