Şeyma
@Homolitteratus
9 okur puanı
Temmuz 2019 tarihinde katıldı
Dönemin din adamlarından bazıları için çatal kullanımı gereksiz ölçüde göşterişli bir hareketti. Yüksek rütbeli din adamları, Fransa’da misafirliği sırasında yemeğini çatalla yiyen Bizanslı prensesi uluorta azarlamışlardı. Oysa prensese göre, kraliyet ailesine mensup biri olarak, yemeğe eliyle dokunmamak Bizans sofra adabının bir gereğiydi. Bunun tersine, 14. yüzyılda Liguria, Toscana ve Venedik’in varlıklı burjuvaları, çatalı ellerini sıcaktan yakmamak için benimsediler.
Fikirlerimiz, onları taşıyacak kudrette olduğumuz nispette bizimdirler.
Cahilsin; okur, öğrenirsin. Gerisin; ilerlersin. Adam yok; yetiştirirsin, günün birinde meydana çıkıverir. Paran yok; kazanırsın. Her şeyin bir çaresi vardır. Fakat insan bozuldu mu bunun çaresi yoktur.
Halbuki kitaplar, sevginin birleştirici bir şey olduğunu yazıyorlardı.
Yokluğun varlıktan daha çok yer kapladığı zamanlar var, bildiniz mi? Bir gün illa bilirsiniz.
