İnsanlar hep dışarıya bakıyorlar ama gerçek şeylerin olduğu yer içerisidir. Hiç kimse bakmaz oraya belki de cesaret edemez. Bence sırf bu yüzden insanların yüzleri var yani ruhlarını saklamak için.
"... her bir kar tanesi, dünyanın bir yerinde haksızlığa uğrayan bir kadının ağzından çıkan ah. Bütün bu iç geçirmeler gökyüzüne yükseliyor, bulutlar halinde toplanıyor, sonra minicik parçalara bölünüp sessizce aşağıya, insanların üstüne yağıyordu."