Umutçiçeği
@Hopeflower
Free Palestine...
Free East Turkestan...
-Noctis göğe bakalım.
-Bakalım hanımefendi.
7 okur puanı
Eylül 2024 tarihinde katıldı
İnsanlık¿
Şu yaşadığımız dönemde dâhi insanlığımız yitip gitmiş durumda. Bu kitabı okumamın tek sebebi sosyal medya da çok fazla karşıma çıkması. Alıntılarını da çok beğendiğim için başlamıştım. Bir hevesti. Tam konuya dair hiç bir fikrim yoktu. İlk Japon edebiyatına girişim bu kitapla olmuştu.
Karakterin hatırladığım kadarıyla adı Yozo' ydu takma adı da Soytarı. Karakterin yaptığı yanlışlar ve kendince olan doğrular sürekli bir çatışma halindeydi. Karakter hayattan bıkmış bir vaziyetteydi. Yardım eden kimse yoktu. Karakter bu bakış açısındaydı. Gerçekler her zaman acıydı. Yozo yaptığı yanlışlarda başka düşüncelerin nedenlerin arkasına sığındı. Toplumsal yabancılaşmanın içindeydi ama bir o kadar dışında. İnsanları güldürmek için uğraşıyordu kabul görmeye çalışıyordu ama kendi içinde bir çatışmadaydı.
Ayrıca sanat okulunda geçirdiği yıllar da onu yıkıma sürüklemişti. Bağımlılıklar, borçlar onun insanlığını içten içe kemiren diğer unsurlardandı.
Yozo yalnızdı. Bence her zaman yalnız olmayı da o istedi. Karakteri yumuşatmak gerçeğe mil çekmektir. Evet insanlarla kaynaşmayı denedi hatta evlendi de, galiba, ama çevresinde tanıdığı insanlar ne kadar doğruydu? İşte bu durumu anlayamadı. Bizde anlayamayız. Çünkü insanoğluyuz ve insanoğlu nankördür.
Yozo da kitabın adında olduğu gibi bir zamanlar insandı ve o da nankördü.
Reklam
Hepinize Tekrardan Merhaba
İnceleme yazma olayı güzelmiş. Kitabı yarım bıraktım. Açıkçası kitabın her bir satırı ince düşünülerek işlenmiş. Bunu kitabı okurken de hayran olarak fark etmiştim. Agatha Christe yazar olarak zaten, bana göre, polisiyenin ve gerilimin müdürü. (İki kitabını okuduğum için böyle bir fikirdeyim.)
ABC cinayetleri işlerken hep şunu düşündüm: Yazarlar cinayet kitabı yazarken ilk başta kendileri bunu düşüncede çok iyi şekilde yapmalıdır. Yani yazar ilk başta bu duruma kendini inandırmalı. Yazdığı karakterle bir bütün olarak bu durumu yapmış olmalı...Bu şekilde düşününce yazarın kafa yapasını düşündüm. Her neyse peki neden yarım bıraktım?
Öncelikle olayları bende kendi kendime çözmeye çalıştığım için bazı zaman sinirlenip bazı zaman da karakterlere gıcık oluyordum. Hatta bir ara pano dâhi yaptım. Kitabı okurken de buarada sürekli olarak çizip not alıyordum. Tabiki bırakma sebebim bu durumlar değildi...Açıkçası tam bir sebebim yok. Araya zaman girdi o yüzden okumayı bıraktım. Her şeye rağmen kitap güzel, akıcı bazı yerler ağır işlenmiş ama ağır işlenmese de olayları anlayamayız. Polisiye hafif gerilim severseniz alın okuyun.
George ve Lennie
İnceleme yazmayı fazla beceremiyorum ama bu kitap için yazmayı düşündüm. Her kitap tabiki de satırlarca hatta sayfalarca inceleme yazmaya değer. Fakat bu kitap bende yıllar sonra kitap okumadan aldığım hazzı tadı bana tekrardan hatırlatmıştı. Sanki gerçek anlamda ağzıma bal çalınmıştı. Hatırlıyorum da ince bir kitap olduğu için yarım günde bitirmiştim. İnce dediysem kelimeleri de bir o kadar ağırdı. Abartıyor muyum? Bence hayır.
George ve Lennie' nin arkadaşlığı çok gerçekçiydi. Okuduğumda hatırlıyorum da ilk sayfalarda gülümsüyordum. Onların iş arayışı ama birbirlerinden ayrılmayışı. Gerçekten de içimi ısıtıyordu. Tekrardan okuyup gelmek isterdim ama aynı duyguları yaşayamayacağımı biliyorum. Lennie gerçekten sinirimi bozuyordu ama düşünüyordum da George daha çok sinirimi bozmuştu. Evet George karakter olarak sivri dilliydi sertti çünkü hayat onu bu hâle getirmişti. Arkadaşına sabırla çoğu zaman dayanmış ama tahammülü dâhi en sonunda kalmamıştı... Kitapta gördük bu durumu. Ayrıca hiçbir şey olmamış gibi hayatlarına devam etmeleri masumların daha doğrusu saf, kalbi temiz insanların bu hayatta yer alamayacağıydı. Kitabın sonunda bu duruma şaşırarak birkaç dakika öylece yeri incelemiştim. Ve gerçekten George' un bunu yapmasını sadece bir bencillik olarak görüyorum.
Kürk Mantolu Madonna1000Kitap
Raif Efendi'nin pişmanlıkları ve hayattaki yorgunluğunu iliklerime kadar hissettim. Sabahattin Ali bu kitapla alakalı bir şeyden bahsetmişti. (Yanlış hatırlamıyorsam yanlışım varsa düzeltin. ) Kuyucaklı Yusuf için çok iyi bir senaro hazırlamış ama o dönem için çok ses getirmemiş, Kürk Mantolu Madonna daha çok sevilmiş ki bence hâlâ öyle(popüler kültürden dolayı) ve aynı zamanda yazar Kürk Mantolu Madonna'yı alelacele yazdığını ve içine sinmediğini söylemiş. Muhtemelen kitabın senaryosu kafasında soru işareti bıraktı. Fakat kitap her şeye rağmen okunmalı ve ince ayrıntılara dikkat edilmeli... Umarım seversiniz.