Hasan polatgil
@Hsnpltgl
Bu düşünceler beni Tanrının iyiliğine karşı son derece duyarlı kılıp, bütün zorluklarına ve talihsizliklerine karşın durumuma şükretmeme yol açtı; üzüntülerinin arasında "Benim derdim herkesinkinden büyük," deme gafletine düşenlere de bu düşünceleri öneririm. Bazı insanların kendilerinden daha kötü durumda olduklarını ve Tanrı uygun görseydi kendilerinin de aynı durumda olabileceğini düşünsünler.w
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
"Bütün ıstıraplarım, orada, o eşikte bitecek... Acaba hep böyle
mi düsünürüz; ölümün mü, hayatın mı çocuğuyuz? Bu saati
hangisi kuruyor, mevsimlerin eli mi, mutlak karanlığın parmağı mı?Ölüm muhakkak ki bir akıbet. Fakat madem ki hayat denen piyango beni teşkil eden adem parçasına isabet etmiş.
Madem ki kâinat, her zerresiyle benim için canlanmis, o hâlde duyguların ve duyumların cennetinde, bu acayip Walt Disney oyununda sonuna kadar payımı almalıyım!"
Acı ve KorkuAlıntı
Bizi aldatan da bu ya! Yaşamak,acı çekmektir,yaşamak korku duymaktır,insanoğlu bahtsızdır.Bugün her şey can acısı,korku.Bugün insan yaşamı seviyor,çünkü acı ve korkuyu seviyor.Böyle olagelmiş.İnsanoğlu yaşamı acı duymak diye,korku diye benimsemiş.
