Hüm.
@Humm5353
Ne geçmişi düşünüp keşke demek isteyen ne de geleceğin bilinmezliğinde kaybolmak isteyen... Sadece yaşadığı An’da kalmak için direnen biri.
RTEÜ İF
Rize
Rize, 1995
22 okur puanı
Ocak 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Acı çekmek bayılana dek dayak yemek değildi. Ayaktaki cam kesiğine eczanede dikiş attırmak değildi. "Asıl acı kalbi baştan aşağı sancılara boğan, insana sırrını kimselere anlatmadan ölmeyi arzulatan bir şeydi." Kolları, başı hep dermansız bırakan, yastıkta öbür yana dönme isteğini bile söndüren bir şey...
Reklam
İnsanoğlu hızlı yaşantı, başarı tutkusu, doyumsuzluk, zevk ve eğlence coşkusu ile mutluluğu arama çabası verirken ne yazık ki kendini somut zevklere kapılmaktan kurtaramamakta. "Tansiyonunu bile denetleyemeyen insanın doğaya hakim olduğunu düşünmek oldukça zor. " Bunu gören kişi kendisini güçsüz, zayıf ve yetersiz hissetmekten alıkoyamadığı için şiddetle sarsılıyor. Hayatı varoluşu sorgulamaya başlıyor, ölümle yüzleşiyor. Mikroskobik canlılar onu korkutuyor.
Kendisi üniversite hocamdır. Kitabı bir bütün okuma fırsatım olmamıştı. Tam olarak bitirmek şimdiye nasipmiş. Hocamız yine şaşırtmamış, ders anlatımı gibi çok faydalı bir iş ortaya çıkarmış. Kuranda peygamber hayatları parça parça olduğu için bu kitapta bir arada okuma fırsatınız olacak. Gerekli açıklamalar, tevrattan alıntılarla da süslenmiş ve daha nicesi tabi . Ortaya çok faydalı ve iyi bir iş çıkmış..
Mümkün mü bu?
Evet, mümkün!...
Nasıl?
Unutarak!
Unutarak mı?
Elbette!.. Unutmak olmazsa insanoğlu nasıl yaşardı bunca acı ortasında.
Ya hatırlamak!..
Evet, o da var. Ömür böyle geçiyor işte ; kah unutup kah hatırlayarak.
İnsan davranışlarına dair bilgilerimizin genel resmine baktığımızda bizi rahatın kendisinden ziyade, "rahat arayışının" motive ettiğini fark ediyoruz. Aynı şey haz için de geçerli ;haz arayışı çoğu zaman hazzın kendisinden daha zevkli bir deneyim oluyor. Bu garip durum, beynimizin ödül devrelerinin "beklentiye" ayarlanmış olması ile ilgili.
Reklam