Hüseyin Can Topkaya
@Husyncn
Sevmek bazen rezilce korkuludur, insan bir akşamüstü ansızın yorulur. https://1000kitap.com/yazar/Attila-Ilhan
Editör
lisans
İstanbul
İstanbul, 22 Kasım
111 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Bir Wulf Dorn kitabını daha soluksuz okudum. Ne zaman okuma konusunda zor bir süreçten geçsem ve kitaplarla arama biraz mesafe girse Wulf Dorn beni yeniden okumaya ve edebiyata bağlamıştır. Yalın dili ve akıcılığı sayesinde bu romanını da Psikiyatrist ve Oyunbaz gibi birkaç günde bitirdim. Günümüz dünyasının en başarılı ve sıra dışı yazarlarından biri olduğu şüphesiz. Bir Wulf Dorn romanına başladığınızda günlük hayatın diğer işleriyle meşgulken dahi aklınız kitaptaki olayların nasıl sonuçlanacağında kalıyor ve sadece kitabı okurken değil, okumadığınız zamanlarda da merakınız devam ediyor. Wulf Dorn'un en sevdiğim özelliklerinden biri de bu merakı okuyucuda her zaman diri tutmayı başarması. Hayatınız çok monoton bir hal aldıysa, biraz gerilime ve heyecana ihtiyacınız varsa, merak duygunuz canlansın istiyorsanız, olaylara bakış açınızı ve ufkunuzu genişletmek amacındaysanız ve henüz de Wulf Dorn ile tanışmadıysanız hemen tanışmanızı öneririm. :)
Reklam
İnsana zamanın, sevginin, sevdiklerinin, sevilmenin, yaşamın ve ailenin kıymetini öğreten çok anlamlı bir kitaptı. Bu kadar az sayfaya hayatın kısa bir özetini sığdırabilmeyi muhteşem başarmıştı yazar. Hayattaki belki de tek gerçeğin ölüm olduğunu, bir gün sevdiklerimizin teker teker bu dünyadan ayrılacağını, değerini ve kıymetini bilmediğimiz tüm güzel şeylerin elimizden yitip gideceğini, sevgisizliğin ya da sevgiyi gösterememenin gelecekte mutlaka pişmanlık yaratacağını, her şeye rağmen yeniden başlamanın hep mümkün olduğunu, elimizdeki tüm güzellikleri yitirsek de yaşamaya devam ettikçe umudun her zaman var olduğunu, tüm zorluklara ve belalara rağmen pes etmemek gerektiğini insanın ruhuna işliyordu. Okurken fazlasıyla hüzünlendim ve birçok yerde kurduğum empatiler içimi acıttı. Hayatla ilgili derin dersler çıkartarak bitirdim sayfaları.
Öyle bir kitaptı ki; başından sonuna kadar her bir cümlesinin altını çizmek istedim..
Erich Fromm ile ilk olarak 'Sevme Sanatı' kitabıyla tanışmıştım. Etkileyici ve güzel bir kitaptı ancak üzerinde durarak okumadığım için istediğim verimi alamamıştım.
Sahip Olmak ya da Olmak kitabının önsözünde Erich Fromm'un 'Zamanın Peygamberi' olarak isimlendirildiği ve tanındığı ancak yazarın buna karşı çıktığı yazıyordu. Bunu görünce ilk olarak şaşırdım, "Evet, çok büyük bir sosyolog ve psikolog ancak bu kadar da değil' dedim.
Kitabın başlamasıyla birlikte Fromm'un muhteşem düşünce dünyası, tüm gerçekleri çıplak bir şekilde gören gözleri, insan ruhuna işleyen cümleleri ve çok üst düzey bir akıl yapısı ile karşılaştım.
Endüstri devriminin insanları nasıl benliklerinden uzaklaştırdığını, kendisine ve doğaya yabancı bir hale getirdiğini, yalnızca ve yalnızca 'sahip olmak' üzerine kurguladığını ve bu sahip olmaktan kaynaklanan birtakım korkuların insanın özgürlüğünü yok ettiğini anlatıyordu.
Erich Fromm'a göre insan, 'Olmak' ve 'Sahip Olmak' üzerine iki tür yapı içerisinde bulunabilir. İnsanlar günümüzde her şeye sahip olmak isterler, bu istekleri hiçbir şekilde azalmaz ve sürekli artar, gerekli doyuma ve mutluluğa bu şekilde ulaşamazlar, ancak birçoğu bunun bilincinde değildir, sahip oldukları şeylerin ellerinden gitmesi korkusuyla yaşarlar, kendilerinden daha fazla şeye sahip olanlara kıskançlık duyarken, kendilerinden daha az şeye sahip olanlara ise rakip gözüyle bakarlar. Bu 'Sahip Olmak' isteği ve sahip olduklarını yitirme endişesi; insanın kendisini sınırlamasına, sınırları aşma cesaretini gösterememesine ve özgürlüğünü kısıtlamasına neden olur.
Bir otomobile sahip olma örneğini veriyor Erich Fromm... Otomobile sahip olmanın insan için neden günümüzde bu kadar önemli
Bu kitabı bu kadar beklettiğim için çok pişmanım..
Bazı kitaplar vardır; okumakla kalmaz, aynı zamanda yaşarsınız, kendinizi bir gerilim filmi izliyormuş gibi hissedersiniz, her bir sayfayı 'Acaba sonraki sayfada ne olacak' merakı içerisinde okursunuz, kurgunun mükemmelliği ve dilin akıcılığı içerisinde yok olursunuz. Sanki bir kitap okumuş gibi değil de izlerken içerisinde kaybolduğum ve sonu ne olacak diye merakımdan çırpınıp durduğum bir gerilim filmi izlemiş gibi hissediyorum.
Wulf Dorn ile ilk defa tanıştım, bu kadar etkileneceğimi hiç tahmin etmemiştim. Her bir bölümünde ayrı bağladı beni kitaba. Tam böyle 'acaba burada saçmalayacak mı' diye endişeleniyorum, sonra bir bakıyorum yine dehşet bir anlam çıkmış senaryonun içinden.
Uzun zamandır hiçbir kitabı bu kadar soluksuz okumamıştım. Kitap 4 günde bitti ve ben bu 4 gün içerisinde okumadığım zamanlarda bile kitabı düşündüm. Öyle bir kitaptı, gerisini siz düşünün...
Ne zaman bir Doğan Cüceloğlu kitabı okusam, kendimi fazlasıyla iyi hissediyorum. Onun hayata, insanlara, olaylara, doğaya ve varlık alemine bakış açısı benim de birçok şeye bakış açımı değiştiriyor. Kendime olan özlemimi hatırlıyorum, hayata farklı açılardan yaklaşmaya başlıyorum, yanlışlarımın farkına varıyorum, hatalarımı düzeltmek için bir irade göstermeye çalışıyorum.
Bu kitap da tam böyle oldu. Hoca iletişim konusunu ele alıyor tüm yönleriyle. Üstün Dökmen'in muhteşem şiiriyle başlıyor kitaba. Zaten şiiri okur okumaz şöyle bir silkeleniyorsunuz. Bir farklılık hissediyorsunuz ruhunuzda.
Sözlü iletişim ile sözsüz iletişim arasındaki farkı öğreniyorsunuz daha sonra. Düşünce ve fikirlerimizi sözlü, duygularımızı ise sözsüz iletişimle ifade ettiğimizi söylüyor Hoca. Dokunmanın önemine değiniyor. Bazen omuzuna dokunan bir elin, saatlerce süren konuşmadan daha etkili olabileceğine dikkat çekiyor.
İletişimin tüm yönlerini detaylarıyla açıklıyor, verdiği örneklerle konuyu güzelleştiriyor, birtakım alıştırmalarla insanın bazı şeyleri görmesine neden oluyor.
Günlük hayatta karşı karşıya kaldığım birçok iletişim unsuruyla karşılaştım bu kitapta. Mesela 7. bölüm olan "İşitmek ve Dinlemek" kısmını okurken, insanları gerçekten dinlemediğimi ve dinlemenin halbuki ne kadar önemli bir şey olduğunu fark ettim. Etkili ve aktif bir dinlemenin; karşındaki kişi için birçok tavsiyeden, öğütten ya da gereksiz cümlelerden daha önemli olduğunu öğrendim.
Kitabın her bir bölümü çok önemli ama en çok 'Savunucu İletişim' ve 'Sürtüşme ve Çatışmalar' bölümleri etkiledi beni.
Kitap hakkında konuşulacak çok şey olduğu gibi, ders çıkartılacak da muhteşem konular var. İnsanlarla sağlıklı, verimli, faydalı, olumlu ve güzel bir iletişim kurmak istiyorsak bu kitap bizim için çok değerli bir yol
Reklam