Ülkər Hümbətova
@Hvaulk
Sarhoşluk kadınlara çok zalim davranıyordu bazen. Hafızanın en karanlık odalarını aydınlatan bir projektöre dönüşebiliyordu.
Reklam
Çok önemli bir hastalık, büyük bir felaket yaşamış ya da yaşıyor olmalıydım… Ben biliyordum hastalığımı. Adı bile vardı. Belki tıp kitaplarında değil, ama edebiyat ve felsefe kitaplarında rastlanıyordu ismine:
Yaşama hastalığı… Bir çeşit alerji. Oksijene.
“Dünyanın var olduğu da, başlangıçta birinin düşüncesiydi. Belki Tanrı’nın! Belki de başka bir gücün. Ama mutlaka, bu dünyanın da düşünce aşamasında olduğu bir zaman vardı. “
İstemenin yetmedigini çok erken anladım. Hiçbir şeyin yetmedigini! Dünyayla mesafeli bir dostluk kurmak zorunda kaldım. Çünkü kuşkulandım bana verdiği hediyelerden. Her şeyden!
Ne zaman taşacak sular, denizler, okyanuslar diye düşündüm. Ne zaman bütün dünya taşan nehir sularının altında kalacak? Yaratıcı ne zaman anlayacak hatasını?..
Reklam