Emrah Haşim
@Hyemrah
32. Söz, Birinci mevkıf (okunması, naçizane tavsiyemdir)Din
Elhasıl: Zerre, o müddeîyi küreyvat-ı hamraya havale eder. Küreyvat-ı hamra onu hüceyreye, hüceyre dahi beden-i insana, beden-i insan ise nev'-i insana, nev'-i insan onu zîhayat enva'ından dokunan arzın gömleğine, arzın gömleği dahi küre-i arza, küre-i arz onu güneşe, güneş ise bütün yıldızlara havale eder. Herbiri der: "Git, benden yukarıdakini zabtedebilirsen sonra gel benim zabtıma çalış. Eğer onu mağlub etmezsen, beni ele geçiremezsin."
Demek, bütün yıldızlara sözünü geçiremiyen, bir tek zerreye rububiyetini dinletemez.}
Sen ey mağrur nefsim!
Üzüm ağacına benzersin. Fahrlenme! Salkımları o ağaç kendi takmamış, başkası onları ona takmış.
Kalbinin konuşacak hali mi var?
Kopmaktan korkuyorsun; yapıştığı kayadan kopmak istemeyen midyenin korkusu, mahallesinden ayrılınca kuyruğunu bacakları arasına alan köpeğin korkusu...
Ama yaşamak kopmak demek, doğum bir kopuş, bir parçalanış...
Sahibine üzüntü veren günah, gurur veren ibadetten daha hayırlıdır.. / sa'di şirazi