İnsanda ten var, can var. Fakat Hak aşkı hani?
Selman, Ebû Zer gibi yüce, pak aşkı hani?
Duyarlar mı ki beni, matem tutup ağlasam,
Ey gül, şu yüreklerin bir sıcak aşkı hani?
Allah dostları bir başka, biz bir başkayız. Bizim başımıza dünya dumanları çökmüş, dünyadan kopmak, kurtulmak imkanımız yok. Bilmiyoruz ki, dünya bir gün bizi silkeleyip atıverecek. Dünya harap, sonu türaptır.
Evet:
Bu saltanat, bu ömür, bu devran böyle sürmez,
Kim vardır ki ardınca nedametler götürmez?