Hzl
@Hzllbysnn
“Günlerin, acı ve sevincin böylesine iç içe geçtiği bir yoğunlukta yaşanabileceğini hiç düşünmemişti.”
Reklam
“Mutluydum, evet... Ama ‘mutluluk’ kelimesi kadar basit ve dar değildi hissettiklerim. Mutluluk, yaşanan değil, hatırlanandı çünkü. Mutluluk, sahip olduğun anda değil, kaybettiğinde, o yakıcı boşluğunu yüreğinde hissettiğinde, farkına vardığındı.”
“Dışarda gürül gürül akan bir dünya...
Bir ben uyumadım,
Kaç leylim bahar,
Hasretinden prangalar eskittim.”
“Sanki o an yeniden doğuyordum, bilmediğim bir acıyla. Öylesine yeniden doğuyordum ki onca yıl yaşadığım halde, hiç yaşamamış gibi, sanki yaşamayı yaşamaktan daha çok özler gibi doğuyordum. Büyülenmiştim ve bu yüzden ilk kez karışmıyordum kalbime.”
Sayfa 143
“Gece biterken son karanlığını da alıp götürür..”
Sayfa 346
Reklam